22 . باب در بيان فراگفتن سنت پيغمبر صلى الله عليه و آله و گواهان كتاب خدا 203 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه بر هر حقى حقيقتى مؤكل است ( و آن رعايت كردن چيزى است كه در تميز آن از باطل واجب باشد ) ، و بر هر صوابى نور برهان گماشته كه آن را از خطا جدا مىسازد . پس آنچه با كتاب خدا موافقت دارد ، آن را بگيريد و آنچه با كتاب خدا مخالفت دارد ، آن را واگذايد » . 204 / 2 . محمد بن يحيى روايت كرده است ، از عبداللَّه بن محمد ، از على بن حكم ، از ابان بن عثمان ، از عبداللَّه بن ابى يعفور . و ابان گفت : حديث كرد مرا حسين بن ابى العلاء كه حاضر بود در نزد ابن ابى يعفور در آن مجلس ، كه ابن ابى يعفور ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كرد . ابن ابى يعفور گفت كه : از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال نمودم از اختلاف حديثى كه به ما رسيده و مىرسد و آن را كسى روايت مىكند كه بر او اعتماد داريم و از جملهء ايشان كسى است كه بر او اعتماد نداريم . فرمود كه : « چون حديثى بر شما وارد شود ، و از براى آن شاهد و گواهى از كتاب خداى عزّوجلّ يا از فرمودهء رسول خدا صلى الله عليه و آله بيابيد كه در حقيقت آن دلالت كند ، آن را قبول كنيد . و گر نه ، آن‌كه آن را به نزد شما آورده به آن سزاوارتر است » ( يعنى از وى قبول نكنيد ) . 205 / 3 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از نضر بن سُويد ، از يحيى حلبى ، از ايوب بن حرّ كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر چيزى كه برگردانيده مىشود به سوى كتاب خدا و سنت پيغمبر و هر حديثى كه كه با كتاب خدا موافقت نداشته باشد ، زُخرُف است « 1 » » . 206 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابن فضّال ، از على بن عُقبه ، از ايوب بن راشد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « حديثى كه

--> ( 1 ) . زُخرف است ، يعنى : دروغى است آب‌دار و آراسته و در ظاهر نيك و درست كه در آن تدليس شده باشد ؛ چون زر ناسره كه آن را روكشى داده‌اند و ته آن معيوب است . ( مترجم )