و انقياد امام و رضاى به آن ، تو را مىرسد و جائز است » . 200 / 8 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از عثمان بن عيسى ، از حسين بن مختار ، از بعضى از اصحاب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « مرا خبر ده كه اگر تو را به حديثى حديث كنم در اين سال ، بعد از آن در سال آينده به نزد من آيى و تو را به خلاف آن حديث كنم ، به كدام يك از اينها عمل مىنمايى ؟ » رواى مىگويد كه : عرض كردم كه : آخرى را مىگيرم و به آن عمل مىكنم . حضرت فرمود كه : « خدا تو را رحمت كند » . 201 / 9 . از او از پدرش ، روايت است ، از اسماعيل بن مرّار ، از يونس ، از داود بن فَرقد ، از مُعلّى بن خُنيس كه گفت : به امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : هر گاه حديثى از اول شما و حديثى از آخر شما وارد شود ، به كدام‌يك از آنها عمل كنيم ؟ فرمود كه : « به آن عمل كنيد تا از امام كه زنده است ، حديثى به شما برسد . پس اگر از زنده حديثى به شما رسيد ، فرمودهء او را بگيريد و به آن عمل كنيد » . مُعلّى مىگويد كه : بعد از آن ، حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « به خدا سوگند ، ما شما را داخل نمىكنيم ، مگر در آن چيزى كه در وسع و طاقت شما باشد » . در روايت ديگر است كه : « تازه‌تر را بگيريد و به آن عمل نماييد » . 202 / 10 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از محمد بن عيسى ، از صفوان بن يحيى ، از داود بن حُصين ، از عمر بن حَنظله روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كرد از دو نفر از اصحاب ما كه در ميان ايشان نزاع واقع شده بود در باب قرض يا ميراثى . پس مرافعه را بردند به سوى پادشاه يا قاضيان اهل سنت ، آيا حلال است آنچه كردند ؟ آن حضرت فرمود كه : « هر كه مرافعه را به سوى ايشان ببرد ، در حق باشد ، يا باطل ، جز اين نيست كه مرافعه را به سوى طاغوت برده « 1 » و آنچه طاغوت از براى او حكم كند ، و به حكم وى آن را بگيرد ، حرامى گرفته كه خير و بركت ندارد ؛ هر چند كه آن حقى باشد كه از برايش ثابت باشد ؛ زيرا كه آن را به حكم طاغوت گرفته و خدا امر فرموده كه به آن كافر باشند ، و نگروند .

--> ( 1 ) . طاغوت سردار و مقتداى گمراهان است و بت و هر كه را جز خداى پرستند ، طاغوت گويند . و آن از طغيان است به‌معنى از حد گذشتن . ( مترجم )