الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
197
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
كردم كه : « اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ » « 1 » ، يعنى : « فرا گرفتند جهودان و ترسايان ( اما جهودان ، علما و دانشمندان خويش را ، و اما ترسايان ، زاهدان خود را كه ديرانيان و صومعه داران ايشانند ) ، پروردگار و خدايان به جز خداوند عالميان » . حضرت فرمود كه : « بدان و آگاه باش ، به خدا سوگند كه ايشان را به سوى بندگى و پرستيدن خود ، نخواندند و اگر ايشان را مىخواندند ، ايشان را اجابت نمىنمودند ، و لكن حرامى را از براى ايشان حلال گردانيدند و حلالى را از براى ايشان حرام كردند . پس ايشان را پرستيدند از آنجا كه نمىدانند » . 159 / 2 . على بن محمد ، از سهل بن زياد ، از ابراهيم بن محمد همدانى ، از محمد بن عُبيده روايت كرده است كه گفت : امام موسى كاظم عليه السلام به من فرمود كه : « اى محمد ، آيا شما سختتريد از روى تقليد و پيروى كردن يا مرجئه ؟ » ( و مراد از ايشان ، يا مطلق سنيان است ، يا فرقهاى از ايشان كه مقابل توعيديهاند . و ايشانند كه مىگويند كه هيچ معصيتى ، با ايمان ضرر نمىرساند ؛ چنانچه بيايد ) . محمد گفت كه : گفتم : ما تقليد كرديم و ايشان تقليد كردند . حضرت فرمود كه : « تو را از اين سؤال نكردم » . پس در نزد من جوابى بيشتر از جواب اول نبود . حضرت امام موسى عليه السلام فرمود : « به درستى كه مرجئه ، مردى را نصب كردند كه طاعتش واجب نبود و او را تقليد كردند ، و شما مردى را نصب كرديد و طاعتش را واجب دانستيد . بعد از آن ، او را تقليد نكرديد . پس ايشان سختترند از شما از روى تقليد كردن » . 160 / 3 . محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان ، از حمّاد بن عيسى ، از رِبعى بن عبداللَّه ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام در فرمودهء خداى عزّوجلّ : « اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ » روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « به خدا سوگند كه روزه نگرفتند و نماز نكردند از براى ايشان ، و لكن حرامى را از براى ايشان حلال كردند و حلالى را از براى ايشان حرام كردند ، پس ايشان راپيروى نمودند » . باب در بيان حرمت بدعتها و رأى و قياسها 19 . باب در بيان حرمت بدعتها و رأى و قياسها 161 / 1 . حسين بن محمد اشعرى ، از مُعلّى بن محمد ، از حسن بن على وشّاء ؛ و چند نفر از اصحاب ما ، روايت كردهاند از احمد بن محمد ، از ابن فضّال ، همگى از
--> ( 1 ) . توبه ، 31 .