باشند به مقصود آن ) كم‌اند و چه بسيار است آن‌كه حديث را تصديق مىكند و عمل مىكند به آنچه در آن است و كتاب خدا را تصديق نمىكند و عمل نمىكند به آنچه در آن است . پس رعايت نكردن ، علما را اندوهناك مىگرداند . حفظ كردن روايت جاهلان را رسوا و خوار مىسازد ( در بعضى از نسخه‌ها ، رعايت ، به جاى روايت واقع شده . در اين نسخه‌ها يحزنهم به حاى حطى و نون كلمن است ؛ چون فقرهء اولى . و ترجمهء آن اين مىشود : جاهلان حفظ رعايت ايشان ، اندوهناك مىگردند و نسخهء اوّلى ، أصح است . و تتمهء حديث : ) پس رعايت كننده‌اى است كه حيات خود را رعايت مىكند و رعايت كننده‌اى است كه هلاكت خويش را رعايت مىكند و در اين هنگام ، اين دو رعايت كننده ، با هم اختلاف كردند و اين دو گروه ، غير يكديگر شدند » . 134 / 7 . حسين بن محمد اشعرى ، از مُعلّى بن محمد ، از محمد بن جمهور ، از عبدالرحمان بن ابى نجران ، از آن‌كه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « هر كه چهل حديث از احاديث ما را حفظ نمايد ، خدا او را در روز قيامت ، عالم محشور گرداند و فقيه » . 135 / 8 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از آن‌كه او را ذكر كرده ، از زيد شحّام ، از امام محمد باقر عليه السلام در فرمودهء خداى عزّوجلّ : « فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ » « 1 » . ترجمهء ظاهر آن اين است : « پس بايد آدمى نظر كند به ديدهء بصيرت و عبرت به سوى خوردنى خويش » . گفت : عرض كردم كه : طعام او چيست ؟ حضرت فرمود : « علم او كه آن را فرا مىگيرد ، بنگرد كه آن را از كه فرا مىگيرد » . 136 / 9 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن نُعمان ، از عبداللَّه بن مُسكان ، از داود بن فَرقد ، از ابى سعيد زُهرى ، از امام محمد باقر روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « توقف كردن در نزد چيزى كه مشتبه و پوشيده باشد ، بهتر است از آن‌كه بى باكانه خويش را در هلاكت افكند . و ترك كردن تو حديثى را كه كسى تو را به آن خبر نداده باشد ، يا آن را درست روايت نتوانى كرد ، بهتر است از آن‌كه حديثى را روايت كنى كه آن را درست ندانسته باشى » .

--> ( 1 ) . عبس ، 24 .