آنچه را كه نمىدانيد طلب دانستن آن مكنيد ، با وجودى كه به آنچه دانا شده‌ايد ، عمل نكرده باشيد ؛ زيرا كه علم ، هر گاه به آن عمل نشود ، ثمره ندارد ، مگر آن‌كه صاحبش بر كفر خويش مىافزايد و از خدا دور تر مىشود » . 115 / 5 . محمد بن يحيى از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سِنان ، از مفضّل بن عمر ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : به آن حضرت عرض كردم كه : ناجى ، به چه چيزى شناخته مىشود ؟ فرمود كه : « هر كه كردارش موافق گفتارش باشد ، شهادت خدا به نجات از براى او ثابت است . و هر كه كردار او موافق گفتارش نباشد ، موضع وديعه و امانت است » ( يا امانت را به او سپرده‌اند . يعنى : ايمان و اعتقادش به طور عاريه است كه از او خواهند گرفت ) . 116 / 6 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، و آن را مرفوع ساخته كه گفت : امير المؤمنين عليه السلام فرمود در بعضى از سخنان خود كه به آن خطبه خواند ، بر سر منبر كه : « اى گروه مردمان ، چون بدانيد ، عمل كنيد به آنچه دانستيد تا باشد كه شما راه راست يابيد . به درستى كه عالمى كه به غير علم خود عمل نمايد ، چون جاهل سر گردانى است كه از بىخودى جهل خود به هوش باز نيايد . بلكه به حقيقت چنين دانستم كه حجت بر او بزرگ‌تر است و حسرت و اندوه بر اين عالم كه از علم خويش بيرون آمده ( چنانچه مار از پوست بيرون آيد ) . يعنى : از آن اعراض نموده ، بيشتر است از حسرت بر اين جاهل كه در جهل خويش سرگردان است ؛ هر چند كه هر دو سرگردانند و هلاك خواهند گرديد . و خويش را در اضطراب ميفكنيد كه شك مىكنيد و شك مىكنيد كه كافر مىشويد و خويش را رخصت و دستورى مدهيد كه سهل انگارى مىكنيد و در حق ، سهل انگارى مكنيد كه نقصان مىكنيد . به درستى كه از جمله حق خدا بر شما آن است كه در دين دانا شويد و از جملهء دانش آن است كه فريفته نشويد . به درستى كه خيرخواه‌ترين شما از براى خويش ، آن است كه اطاعت پروردگار خويش را بيشتر نمايد و از همهء شما فرمان برنده‌تر باشد . خيانت‌كارترين شما با خويش ، معصيت‌كارترين شما است كه پروردگار خويش را بيش از همه نافرمانى كند . هر كه خدا را اطاعت كند ، ايمن و شاد گردد و هر كه خدا را معصيت نمايد ، نوميد و پشيمان شود » .