كردند به آنچه احاطت نكرده‌اند به دانش آن‌كه گرداگرد آن را فرو گرفته باشند و هنوز نيامده ايشان را تأويل حقيقت معنى آن » . 107 / 9 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از داود بن فَرقد ، از آن‌كه او را حديث كرده ، از ابن شُبرُمه روايت كرده است كه گفت : به خاطر نياوردم آن حديثى را كه از جعفر بن محمد عليه السلام شنيدم ، مگر آن‌كه نزديك بود كه دلم شكافته شود . حضرت فرمود كه : « حديث كرد مرا پدرم ، از جدّم ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله » . ابن شبرمه گفت : و به خدا سوگند ياد مىكنم كه نه پدرش بر جدش دروغ گفت و نه جدش بر رسول خدا صلى الله عليه و آله . فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه به قياس‌ها عمل كند ، به حقيقت كه خود هلاك شده و ديگران را هلاك گردانيده ، و هر كه مردم را فتوا دهد بدون علم و حال آن‌كه ناسخ را از منسوخ و محكم را از متشابه نداند ، و اينها را از يكديگر تميز ندهد ، به حقيقت كه خود هلاك شده و ديگران را هلاك گردانيده » . باب در بيان آن‌كه عمل مىكند بى علم 12 . باب در بيان آن‌كه عمل مىكند بى علم 108 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از محمد بن سِنان ، از طلحة بن زيد كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « آن‌كه عمل مىكند بى آن‌كه بصيرت و بينايى داشته باشد ، چون رونده‌اى است كه در بىراهه مىرود كه شتاب در رفتن ، او را به جز دورى از راه چيزى نمىافزايد » . 109 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد محمد بن عيسى ، از محمد بن سِنان ، از ابن مُسكان ، از حسين بن صيقل « 1 » روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « خدا عملى را قبول نمىكند ، مگر با معرفت ، و نه معرفتى را مگر با عمل . پس هر كه عارف شد ، معرفت او را دلالت مىكند بر عمل ، و هر كه عمل نكند ، او را معرفتى نباشد . به درستى كه ايمان ، بعضى از آن ، از بعضى ديگر حاصل مىشود » ( چه اجزاى آن به يكديگر پيوسته است ) . 110 / 3 . از او ، از احمد بن محمد ، از ابن فضّال ، از آن‌كه او را روايت كرده از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه عمل كند بدون علم ، آنچه را كه فاسد و تباه مىسازد ، بيشتر است از آنچه را كه اصلاح مىكند » .

--> ( 1 ) . در نسخهء مترجم - رحمه اللَّه - حسين بن صيقل است .