98 / 4 . محمد بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى بن عُبيد ، از يونس بن عبدالرحمان ، از آن‌كه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرمود : « عيسى بن مريم ، بر پا ايستاد ، خطبه خواند در ميانهء بنىاسرائيل ، پس فرمود كه : اى بنىاسرائيل ، حكمت را بر جاهلان مگوييد ، كه بر آن ستم كرده باشيد ، و آن را از اهلش كه طالب آن باشند و قابليت آن را داشته باشند ، منع مكنيد كه بر ايشان ستم نموده باشيد » . 11 . باب در بيان نهى از گفتار بى علم 99 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد و عبداللَّه - / پسران محمد بن عيسى - / از على بن حكم ، از سيف بن عَميره ، از مُفضّل بن يزيد روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « تو را نهى مىكنم از دو خصلت كه در اين دو خصلت ، مردان هلاك شده‌اند : يكى آن‌كه تو را نهى مىكنم از آن‌كه خدا را عبادت كنى به باطل كه خدا آن را نفرموده باشد ، و ديگر ، آن‌كه مردم را فتوا دهى به آنچه نمىدانى » . 100 / 2 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى بن عبيد ، از يونس ، از عبدالرحمان بن حجاج روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه : « پرهيز كنيد از دو خصلت كه در اين دو خصلت ، هلاك شده هر كه هلاك شده : بپرهيز از آن‌كه مردم را فتوا دهى براى خويش يا عبادت كنى به آنچه نمىدانى » . 101 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از على بن رئاب ، از ابو عبيده حذّاء ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « هر كه مردم را فتوا دهد ، بى آن‌كه علمى داشته باشد ، و هدايتى يافته باشد ، فرشتگان رحمت و فرشتگان عذاب ، او را لعنت كنند و به او ملحق شود گناه هر كه به فتواى او عمل كند » . 102 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن محمد بن خالد ، از حسن بن على وشّاء ، از ابان احمر از زياد بن ابى رجاء ، از امام محمد باقر عليه السلام كه آن حضرت فرمود : « آنچه را دانستيد بگوييد ، و آنچه را ندانستيد ، بگوييد كه : خدا ، بهتر مىداند . به درستى كه مردى هست كه آيه را از قرآن بيرون مىآورد ( به اين‌كه آن را بر معنيى حمل مىكند براى خويش ) و در باب آن آيه ، از بلندى به پستى مىافتد به آنچه دور تر است از مسافتى كه در ميانهء آسمان و زمين است » .