الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
153
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
در روايت ديگر چنين است كه : « آگاه باشيد كه خيرى نيست در علمى كه دريافتى در آن نباشد . آگاه باشيد كه خيرى نيست در خواندنى كه تدبرى در آن نباشد . آگاه باشيد كه خيرى نيست در عبادتى كه دانشى در آن نباشد . آگاه باشيد كه خيرى نيست در قربانى كردن ، يا خدا را پرستيدنى ، كه پرهيزكارى در آن نباشد » . 70 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى و محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان نيشابورى ، همه از صفوان بن يحيى ، از حضرت ابوالحسن امام رضا عليه السلام روايت كردهاند كه آن حضرت فرمود كه : « از نشانههاى فقه و دانش ، بردبارى و خاموشى است » . 71 / 5 . احمد بن عبداللَّه ، از احمد بن محمد برقى ، از بعضى از اصحاب خويش روايت كرده است و آن را مرفوع ساخته كه گفت : امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه : « سبكى و غفلت ، در دل عالم نمىباشد » . 72 / 6 . به همين اسناد از محمد بن خالد ، از محمد بن سنان مروى است و آن را مرفوع ساخته كه گفت : « عيسى بن مريم عليه السلام به حواريان فرمود كه : اى گروه حواريان ، مرا به سوى شما ، حاجتى است ، آن را از براى من روا كنيد . گفتند كه : يا روح اللَّه ، حاجت تو برآورده است . پس عيسى برخاست و پاىهاى ايشان را شست ( در بعضى از نسخهها مذكور است كه آن را بوسيد ) . گفتند كه : يا روح اللَّه ، ما به اين ، از تو سزاوارتر بوديم . حضرت عيسى فرمود كه : سزاوارترين مردمان به خدمت ، كه كارى كردن است براى رضاى خدا با فروتنى ، آن است كه عالم باشد . جز اين نيست كه من ، اين چنين فروتنى نمودم از براى آنكه شما بعد از من در ميان مردمان فروتنى كنيد ؛ چون فروتنى كردن من از براى شما بعد از آن بود . سپس حضرت عيسى عليه السلام فرمود كه : به فروتنى ، حكمت ، درست كردارى و راست گفتارى ، آبادان مىشود ، نه به تكبر و سربلندى . همچنين در زمين نرم و دشت ، كشت مىرويد ، نه در كوه » . 73 / 7 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از على بن معبد ، از آنكه او را ذكر كرده ، از معاوية بن وهْب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « امير المؤمنين عليه السلام مىفرمود كه : اى طلب كننده علم ، به درستى كه عالم را سه نشانه است : علم و حلم و خاموشى . و از براى آنكه علم را به خود مىبندد ، سه نشانه است : با آنكه از او بالاتر است ، منازعه مىكند ، به نافرمانى و بى ادبى ستم مىكند بر آنكه از او پستتر است ، به غالب شدن بر او ،