الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
139
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
40 / 4 . على بن محمد و غير او ، از سهل بن زياد و محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، همه روايت كردهاند از ابن محبوب ، از هشام بن سالم ، از ابو حمزه ، از ابواسحاق سبيعى ، از آنكه او را حديث كرده كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « اى مردمان ، بدانيد كه كمال دين ، طلب كردن علم و عمل كردن به آن است . آگاه باشيد كه طلب كردن علم ، واجبتر است بر شما از طلب كردن مال ؛ زيرا كه مال قسمت شده و مضمون است از براى شما ، كه خداوند عادل آن را در ميان شما قسمت نموده و آن را ضامن شده ، و زود باشد كه وفا كند از براى شما و علم در نزد اهلش ، مخزون است و شما مأموريد به طلب كردن آن از اهلش . پس آن را طلب كنيد » . 41 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند از احمد بن محمد برقى ، از يعقوب بن يزيد ، از ابو عبداللَّه - / كه مردى است از اصحاب ما - / و آن را مرفوع ساخته كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : طلب كردن علم ، واجب است » . 42 / 6 . و در حديث ديگر گفت كه : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : طلب كردن علم ، واجب است بر هر مسلمانى . بدان و آگاه باش كه خدا طلب كنندگان علم را دوست مىدارد » . 43 / 7 . على بن محمد بن عبداللَّه ، از احمد بن محمد بن خالد ، از عثمان بن عيسى ، از على بن ابو حمزه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود كه : « طلب دانش كنيد در دين اسلام و فقه بياموزيد ؛ زيرا هر كه از شما طلب دانش نكند در دين خويش و فقه نياموزد ، اعرابى و بيابانى است . به درستى كه خدا در كتاب خود مىفرمايد : « لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ » « 1 » ، يعنى : طلب دانش كنند در دين و فقه آموزند و تا بترسانند آنان كه تفقه نمودهاند و علم فقه آموختهاند گروه خويش را چون بازگردند به سوى ايشان ، تا باشد كه قوم ايشان بترسند از آنچه ترسانيده مىشوند » . 44 / 8 . حسين بن محمد ، از جعفر بن محمد ، از قاسم بن ربيع ، از مُفضّل بن عمر روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود كه : « بر شما است كه در دين خدا طلب دانش نماييد و فقه بياموزيد و چون باديه نشينان نباشيد ؛ زيرا هر كه در دين خدا
--> ( 1 ) . توبه ، 122 .