إنَّ اللّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى طَهَّرَنَا وَعَصَمَنا وَجَعَلنَا شُهَدَاءَ عَلَى خَلْقِهِ ، وَحُجَّتَهُ فِى أرضِهِ ، وَجَعَلَنَا مَعَ الْقُرآنِ وَجَعَلَ القُرآنَ مَعَنَا لَانُفَارِقُهُ وَلَا يُفارِقُنَا « 1 » . همانا خداى تبارك و تعالى ما را از هر رجسى پاك گردانيد و معصوم داشت و بر خلق خود گواه گرفت و حجّتش در زمين قرار داد و ما را در كنار قرآن و قرآن را در كنار ما نهاد ، ما هرگز از آن جدا نشويم و آن هم هرگز از ما جدا نخواهد شد . اهل بيت عليهم السلام ، كتاب مكنون قرآن و ظرف مفاهيم كتاب خدا و آگاه به همهء ظاهر و باطن كتاب مجيد و عامل‌ترين مردم به آيات الهى هستند و بىترديد مصداق عينى قرآن و قرآن عملى و جلوهء تام و كامل كتاب خدايند ؛ پس هر مسؤوليتى كه مردم و به ويژه مسلمانان نسبت به قرآن دارند ، همان را نسبت به اهل بيت عليهم السلام دارند . البته اينكه امت پيامبر صلى الله عليه و آله با سفارش و توصيهء او نسبت به قرآن و هم سنگش اهل بيت عليهم السلام چگونه رفتار كرد ، مطلب ديگرى است كه شايد سخن ابن ذر در پاسخ حضرت امام محمّد باقر عليه السلام آن را به تصوير كشيده است : روزى حضرت امام محمّد باقر عليه السلام ابن ذر را مورد خطاب قرار داده به او فرمود : آيا پيرامون پاره‌اى از احاديث ما كه دريافت كرده‌اى با ما سخن نمىگويى ؟ ابن ذر گفت : آرى ، اى فرزند پيامبر خدا ! رسول اكرم فرمود : من ميان شما دو ثقل به يادگار مىگذارم كه يكى بزرگ‌تر از ديگرى است ؛ كتاب خدا

--> ( 1 ) - الكافى : 1 / 191 ، باب فى أن الأئمة شهداء اللّه ، حديث 5 ؛ بصائر الدرجات : 83 ، باب 13 ، حديث 6 ؛ بحار الأنوار : 23 / 342 ، باب 20 ، حديث 26 .