و روشن‌تر از همه آيهء مربوط به خوردن مال يتيم به ناحق است كه در متن آيه تذكر داده شده كه اين مال تبديل به آتش در شكم خورندگان خواهد شد : « إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً » « 1 » . بىترديد كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مىخورند ، فقط در شكم‌هاى خود آتش مىخورند ، و به زودى در آتش فروزان در آيند . يعنى مال يتيم را به ستم خوردن در حقيقت آتش خوردن است ولى چون خورندگان در دنيا هستند نمىفهمند ، وقتى حجاب بدن كنار رود و از اين جهان بيرون روند همان اموال خورده شده به صورت آتشى فروزان رخ مىنمايد و آنان در چنين آتشى مىسوزند . مجازات آخرت تجسم يافتن عمل است ، نعيم و عذاب آنجا همين اعمال نيك و بد است كه وقتى پرده كنار رود تجسم و تمثل پيدا مىكند . تلاوت قرآن صورتى زيبا مىشود و در كنار انسان قرار مىگيرد ، غيبت و رنجانيدن مردم به صورت خورش سگان دوزخ درمىآيد . به عبارت ديگر اعمال ما صورتى مُلكى دارد كه فانى و موقت است و آن همان است كه در اين جهان به صورت سخن يا عملى ديگر ظاهر مىشود و صورتى و وجهه‌اى ملكوتى دارد كه پس از صدور از ما هرگز فانى نمىشود و از توابع و لوازم و فرزندان جدا ناشدنى ماست . اعمال ما از وجههء ملكوتى و چهرهء غيبى باقى است و روزى ما به آن اعمال خواهيم رسيد و آنها را با همان وجهه و چهره مشاهده خواهيم كرد ،

--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) : 10 .