گريه بر اهل بيت : اهل بيت عليهم السلام « 1 »

--> ( 1 ) - آيات مختلفى در قرآن كريم بر مشروعيت بلكه رجحان عزادارى و اشك و گريه اشاره دارد از جمله : « لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ . . . » « خدا افشاى بدىهاى ديگران را دوست ندارد ، جز براى كسى كه مورد ستم قرار گرفته‌است [ كه بر ستمديده براى دفع ستم ، افشاى بدىهاى ستمكار جايز است ] . . . » نساء ( 4 ) : 148 . عزادارى فرياد ستمديدگان بر عليه ستمگران است . در آيه‌اى ديگر مىفرمايد : « . . . قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . . . » « . . . بگو : از شما [ در برابر ابلاغ رسالتم ] هيچ پاداشى جز مودّت نزديكان را [ كه بنابر روايات بسيار اهل بيت - عليهم السلام - هستند ] را نمىخواهم . . . » شورى ( 42 ) : 23 . از نشانه‌هاى مهم دوستى همدردى در سوگ و عزادارى در مصائب است . چنانچه در روايتى حضرت على عليه السلام مىفرمايد : « ان اللّه تبارك و تعالى اطلع الى الارض فاختارنا واختار لنا شيعة ينصروننا ويفرحون لفرحنا ويحزنون لحزننا ويبذلون اموالهم وانفسهم فينا اولئك منا والينا » . « خداوند ما را از ميان بندگان خويش برگزيد و براى ما پيروانى انتخاب نمود كه همواره در شادى و غم ما شريك‌اند و با مال و جانشان به يارى ما مىشتابند آنان از ما هستند و به سوى ما خواهند آمد » بحارالانوار : 44 / 287 . و يا در آيه‌اى ديگر مىفرمايد : « . . . وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ » « . . . و هر كس شعاير خدا را بزرگ شمارد ، بدون ترديد اين بزرگ شمردن ناشى از تقواى دل‌هاست » حج ( 22 ) : 32 . عزادارى و اشك گريه بر اهل بيت عليهم السلام بزرگداشت و تعظيم شعائر و نشانه‌هاى علامتهاى دين است . حضرت يعقوب عليه السلام در فراق فرزند خود يوسف عليه السلام 70 سال گريه كرد تا بينايى چشمان او از بين رفت .