شيخ حسين انصاريان
592
اهل بيت (ع) عرشيان فرش نشين (فارسى)
گفتم : من خدا و رسولش و اهل بيت رسولش را دوست دارم ؛ فرمود : فَانَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ « 1 » . تو با همان كسى محشور مىشوى كه دوستش دارى . حضرت سيد الشهداء عليه السلام فرمود : مَنْ أَحَبَّنا لِلّهِ ، وَرَدْنا نَحْنُ وَهُوَ عَلى نَبِيِّنا هكَذا ، وَضَمَّ إصْبَعَيْهِ « 2 » . هركه ما را به خاطر خدا دوست بدارد ما و او اين چنين - حضرت دو انگشت خود را به هم چسبانيد - بر پيامبرمان وارد مىشويم . يزيد بن معاويه عجلى مىگويد : در محضر حضرت امام محمّد باقر عليه السلام بودم كه مردى بر آن بزرگوار وارد شد كه با پاى پياده از خراسان مىآمد ، او در همان ابتداى ورود پاى خود را كه پوست انداخته بود نشان داد و گفت : أمَا وَاللّهِ ، مَا جَاءَنِى مِنْ حَيْثُ جِئْتُ إلَّاحُبُّكُمْ أهْلُ البَيْتِ . به خدا سوگند مرا چيزى جز محبت شما اهل بيت از خراسان به اينجا نكشانيده است . حضرت فرمود : وَاللّهِ لَوْ أحَبَّنَا حَجَرٌ حَشَرَهُ اللّهُ مَعَنَا « 3 » .
--> ( 1 ) - الأمالى ، طوسى : 632 ، حديث 1303 ؛ كشف الغمة : 1 / 415 ؛ بحار الأنوار : 27 / 104 ، باب 4 ، حديث 75 . ( 2 ) - الأمالى ، طوسى : 253 ، المجلس التاسع ، حديث 455 ؛ بشارة المصطفى : 123 ؛ بحار الأنوار : 27 / 84 ، باب 4 ، حديث 26 . ( 3 ) - تفسير العياشى : 1 / 167 ، حديث 27 ؛ بحار الأنوار : 27 / 95 ، باب 4 ، حديث 57 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 219 ، باب 14 ، حديث 13927 .