بشارت الهى بلال بن حمامه مىگويد : روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله خندان و شاد به سوى ما آمد . عبدالرحمن بن عوف عرض كرد : اى رسول خدا ! سبب خنده و شادى شما چيست ؟ فرمود : بشارتى از سوى پروردگارم به من رسيد : هنگامى كه خدا اراده كرد فاطمه را به همسرى على درآورد به فرشته‌اى فرمان داد درخت طوبى را بجنباند و او آن را جنبانيد ، پس ورقه‌هاى مكتوبى منتشر شد ، خدا فرشتگانى را به وجود آورد كه آنها را جمع كردند ، چون قيامت گردد آن فرشتگان در ميان خلايق بگردند و هر يك از دوستداران مخلص ما اهل بيت عليهم السلام را ببينند يكى از آن نوشته‌ها را به او دهند كه در آن آمده است : بَراءَةٌ لَهُ مِنَ النَّارِ مِنْ أَخِى وَابْنِ عَمِّى وَابْنَتِى ، فَكاكُ رِقابِ رِجالٍ وَنِساءٍ مِنْ أُمَّتِى مِنَ النَّارِ « 1 » . اين امان نامه‌اى است از آتش دوزخ از سوى برادرم و پسر عمويم و دخترم براى رهايى مردانى و زنانى از امتم . حضرت امام صادق عليه السلام فرمود : واللّهِ لايَمُوْتُ عَبْدٌ يُحِبُّ اللّهَ وَرَسُوْلَهُ ، وَيَتَوَلّى الأَئمَّةَ فَتَمَسَّهُ النَّارُ « 2 » . به خدا سوگند هر بنده‌اى كه خدا و رسولش را دوست بدارد و ولايت امامان را پذيرفته باشد و از دنيا برود ، آتش دوزخ به او نخواهد رسيد .

--> ( 1 ) - ينابيع المودة : 2 / 460 ؛ المناقب خوارزمى : 44 ؛ المناقب : 3 / 346 ؛ تاريخ بغداد : 4 / 210 ؛ اسد الغابة : 1 / 415 . ( 2 ) - رجال النجاشى : 39 ، باب 80 ؛ دعوات راوندى : 274 ، حديث 788 ؛ بحار الأنوار : 65 / 115 ، باب 18 ، حديث 35 .