پرتويى از اخلاق حضرت امام جواد عليه السلام حضرت جواد الائمه عليه السلام با وجود كمى سن در علم و بردبارى و فصاحت بيان و عبادت خالصانه و ساير فضائل اخلاقى بىنظير بودند ، استعدادى شگرف و زبانى بليغ و رسا داشتند و مسائل علمى را بالبداهه پاسخ مىفرمودند و به نظافت تن و لباس چون اجداد طاهرينش توجه بسيارى مىفرمودند . نامهء پربركت از مردى از قبيلهء بنى حنيفه از اهالى بُست و سيستان روايت شده كه گفته است : در سالى كه در آن حج به جا آوردم كه ابتداى حكومت معتصم بود ، با حضرت امام جواد عليه السلام همنشين شدم ، بر سر يك سفره نشسته بوديم كه در حضور دوستان حاكم عباسى به حضرت گفتم : - فدايت شوم - حاكم و والى ما مردى است آراسته به ولايت شما و دوستدار شماست ، در دفتر او مالياتى بر عهدهء من است . - فدايت شوم - اگر صلاح مىبينى به او نامه‌اى بنويس كه مرا مورد لطف قرار دهد ، حضرت [ براى مراعات تقيه جهت حفظ جان حاكم سيستان ] فرمود : او را نمىشناسم ! گفتم : - فدايت شوم - همان گونه كه عرض كردم از محبان شما اهل بيت عليهم السلام است و نامهء شما به او براى من سودمند است .