دعاى دسته جمعى حضرت امام صادق عليه السلام مىفرمايد : هرگاه پدرم را حادثه‌اى محزون مىكرد ، زنان و كودكان را جمع مىكرد سپس دست به دعا برمىداشت و آنان آمين مىگفتند « 1 » . تسليم در برابر خدا گروهى به محضر حضرت امام باقر عليه السلام مشرّف گشته ، مصادف با بيمارى طفلى از آن حضرت شدند ، از حضرت اندوه و بىقرارى ديدند ، گفتند : به خدا سوگند اگر حادثه‌اى به او برسد مىترسيم چيزى را كه از او نمىپسنديم ببينيم . زياد درنگ نكرده بودند كه صداى ناله بر او شنيدند ، حضرت گشاده‌رو غير از آن حالى كه داشت ، بر دوستان وارد شد ؛ به حضرت گفتند : خدا ما را فداى تو كند ، از آنچه از تو ديديم مىترسيديم كه اگر حادثه‌اى پيش آيد تو را به حالى شديدتر ببينيم كه ما را اندوهگين كند ! حضرت فرمود : ما دوست داريم نسبت به كسى كه دوستش داريم سلامت و عافيت يابيم ، هنگامى كه فرمان خدا برسد نسبت به آنچه او دوست دارد تسليم هستيم « 2 » .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 487 ، باب الإجتماع فى الدعاء ، حديث 3 ؛ عدة الداعى : 158 ، الإجتماع فى الدعاء . ( 2 ) - الكافى : 3 / 226 ، باب الصبر والجزع والإسترجاع ، حديث 14 ؛ وسائل الشيعة : 3 / 276 ، باب 85 ، حديث 3641 ؛ بحار الأنوار : 46 / 301 ، باب 6 ، حديث 44 .