مَعَنَا « 1 » . خوشبخت‌ترين مردم كسى است كه مزيت و برترى ما را [ بر ديگر مخلوقات ] شناخت و به وسيلهء ما به خدا تقرب جست و محبت ما را خالص نمود و به امورى كه ما بر آن مىخوانيم عمل كرد و از آنچه كه ما باز مىداريم دست برداشت . چنين كسى از ماست و در بهشت ابدى با ما خواهد بود . زرعه مىگويد : به حضرت امام صادق عليه السلام گفتم : أىُّ الأعمالِ هُوَ أفضَلُ بَعدَ الْمَعرِفَةِ ؟ قَالَ : مَا مِن شَىءٍ بَعدَ الْمَعْرِفَةِ يَعدِلُ هَذِه الصَلاةَ ، وَلا بَعدَ الْمَعْرِفَةِ وَالصَّلاةِ شَىءٌ يَعدِلُ الزَكاةَ ، وَلا بَعدَ ذَلِكَ شىءٌ يَعدِلُ الصَّوْمَ ، وَلا بَعدَ ذلكَ شَىءٌ يَعدِلُ الْحَجَّ ؛ وَفَاتِحَةُ ذَلِكُ كُلِّه مَعرِفَتُنَا وَخَاتِمَتُهُ مَعْرِفَتُنا « 2 » . پس از شناخت و معرفت خدا كدام عمل برتر است ؟ حضرت فرمود : پس از شناخت ، هيچ چيز برابر اين نماز نيست و پس از شناخت نماز هيچ چيز با زكات برابر نيست و پس از اينها چيزى با روزه برابر نيست و پس از اينها چيزى با حج مساوى نيست و آغاز و پايان همهء آنها شناخت ماست . آرى ، كيفيت نماز و زكات و روزه و حج و راه صحيح انجام دادن اين عبادات را بايد از اهل بيت عليهم السلام كه قرآن در خانهء آنان نازل شده و وارثان دانش پيامبرند آموخت ؛ اين آموختن جز با شناخت آنان و فرهنگ و فرمان‌ها

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 115 ، فى ضرورة الإمامة ، حديث 1995 . ( 2 ) - الأمالى ، طوسى : 694 ، مجلس يوم الجمعة ، حديث 1478 ؛ وسائل الشيعة : 1 / 27 ، باب 1 ، حديث 34 .