در آنچه تو را بر آن امين قرار داده‌ام نگهدار باش و حق خدا را پاس دار تا به خطهء فلان عشيره برسى ، چون بر آنان وارد شوى ، در محدودهء آنان جاى گير بدون اينكه در همسايگى خانه‌هاشان منزل كنى ، آنگاه با آرامش و وقار به سوى آنان برو تا اينكه در ميانشان قرارگيرى ، به آنان سلام گفته ، مىگويى : اى بندگان خدا ! ولىّ خدا مرا به سوى شما گسيل داشته كه حق خداوند را از شما پس گيرم ، آيا در اموال شما براى خداوند حقى هست تا به ولى او پرداخت كنيد ؟ اگر كسى از آنان گفت : نه ، به دو باز مگوى . اگر توانگرى به تو گفت : آرى ، با او برو ، بىآنكه او را بترسانى ، جز به نيكى به او وعده مده تا اينكه به انعام و احشام او برسى و در ميان آنها مرو مگر با رخصت او چرا كه اكثر آنها مال اوست و به او بگو : اى بندهء خدا ! به من رخصت مىدهى كه ميان آنها بروم ؟ اگر گفت : آرى ، همچون افراد خشن و مسلط بر او در ميان انعام و احشام نرو ، آنها را دو بخش كن ، سپس او را بگذار كه هر يك را خواست برگزيند هر كدام را كه برگزيد متعرض آن مشو ، باقىمانده را [ باز ] دو بخش كن ، همچنين ادامه ده تا حق خداوند بر جاى ماند آنگاه آن را دريافت كن . اگر از تو خواست كه [ تقسيم را ] به هم بزنى ، بپذير و همه را با هم مخلوط كن و آنچه را پيش از اين كردى از سر بگير تا اينكه حق خداوند از انعام و احشام او را دريافت دارى ، چون دريافت كردى ، جز فرد خيرخواه ، مسلمان ، دلسوز ، امانتدار ، نگاهدارنده كه با آنها درشتى نكند ، وكيل خود مكن . پس از اين هر چه از هر يك از عشاير نزد تو گرد آيد ، بىدرنگ براى من ارسال كن بنابراين در جايى قرار ده كه خدا فرمان داده است .