نُوحٍ ، مَن رَكِبَهَا نَجا وَمَن تَخَلَّفَ عَنها غَرِقَ ؛ وَمثَلُكُم كَمَثَلِ النُّجومِ ، كُلَّما غَابَ نَجْمٌ طَلَعَ نَجمٌ إلى يَومِ القِيَامَةِ « 1 » . يا على ! من شهر دانشم و تو درِ آن هستى و به شهر جز از راه درش درنمىآيند ؛ آنكه گمان مىكند مرا دوست دارد و دشمن توست ، در دوستى من دروغ مىگويد زيرا تو از منى و من از تو ، گوشت تو از گوشت من و خون تو از خون من و روح تو از روح من و نهان تو از نهان من و آشكار تو از آشكار من است و تو پيشواى امتم هستى و خليفهء من پس از من بر آنانى . كسى كه از تو پيروى كرد خوشبخت شد و آنكه از تو نافرمانى كرد بدبخت شد و آنكه ترا دوست داشت سود برد و آنكه تو را دشمن داشت زيان ديد و كسى كه ملازم تو شد به رستگارى رسيد و هر كه از تو جدا شد به هلاكت رسيد . مثال تو و امامان از نسل تو پس از من مثال كشتى نوح است ، هركه بر آن درآمد رهايى يافت و هر كه از آن تخلف كرد غرق شد ، و مثل شما اهل بيت مثل ستارگان است ، هرگاه ستاره‌اى غايب شود ستاره‌اى ديگر طلوع مىكند تا روز قيامت . حضرت حق بندگان را به چنگ زدن و متمسك شدن به ريسمان الهى كه لازمهء آن معرفت و شناخت حبل الله است ، امر مىفرمايد كه : « وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا . . . » « 2 » . و همگى به ريسمان خدا [ قرآن و اهل بيت اهل بيت عليهم السلام ] چنگ زنيد ، و پراكنده و گروه گروه نشويد . . .

--> ( 1 ) - ينابيع المودة : 1 / 95 ، باب 4 ، حديث 6 ؛ فرائد السمطين : 2 / 423 ، حديث 517 . جامع الأخبار : 14 ، الفصل الخامس ؛ توضيح اينكه اين حديث در الأمالى ، صدوق : 269 ، المجلس الخامس والأربعون ، حديث 18 ، آمده ، ولى به جاى مدينة العلم ، مدينة الحكمة ذكر شده است . ( 2 ) - آل عمران ( 3 ) : 103 .