آيهء زير دلالت مىكند بر اين كه خداوند متعال اهل بيت را با حضرت رسول صلى الله عليه و آله شريك ساخته است : « لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ . . . » « 1 » . و كدام كثافت و پليدى از پليدى گناه پليدتر و كثيف‌تر است ؟ بنابراين ، خداى سبحان پيامبرش را با مغفرت پاك كرده است و بدين جهت آنچه براى ما گناه به شمار مىآيد ، اگر از وى صلى الله عليه و آله سر بزند ، در صورت گناه است نه در معنى ، براى اين كه پس از آن شرعاً مذمت به او نرسد ، نه از سوى خداوند و نه از سوى ما . اگر حكم گناه را مىداشت لوازم گناه كه مذمت است هم همراه مىداشت كه اگر چنين مىشد ، سخن خداوند متعال در آيه تطهير درست خواهد بود ، بنابراين ، تمام شريفان از اولاد فاطمه و هر كس كه از اهل بيت است - مثل سلمان فارسى - تا روز قيامت مشمول حكم اين آيه مىشود ، پس ايشان به خاطر شرف محمّد صلى الله عليه و آله و عنايت خداوند به دو به شكل اختصاصى از سوى خدا و به شكل عنايت از سوى خود پاك و مطهرند و حكم اين شرف براى به اهل بيت ظهور نرسد مگر در دار آخرت كه در حال مغفرت مبعوث مىشوند . . . حب اهل بيت خواستهء رسول است پيامبر صلى الله عليه و آله چيزى به امر خدا طلب نكرده است مگر مودّت نزديكان « إِلَّا

--> ( 1 ) - « تا خدا [ با اين پيروزى آشكار ] آنچه را [ به وسيلهء دشمنان از توطئه‌ها و موانع و مشكلات در راه پيشرفت دعوتت به اسلام ] در گذشته پيش آمده و آينده پيش خواهد آمد از ميان بردارد . . . » فتح ( 48 ) : 2 .