سعدى شيرازى ماه فرو ماند از جمالِ محمّد * سرو نباشد به اعتدال محمّد قدر فلك را كمال و منزلتى نيست * در نظر قدر با كمال محمّد وعدهء ديدار هر كسى به قيامت * ليله اسرى شب وصال محمّد آدم و نوح و خليل و موسى و عيسى * آمده مجموع در ظلال محمّد عرصهء گيتى مجال همت او نيست * روز قيامت نگر مجال محمّد همچو زمين خواهد آسمان كه بيفتد * تا بدهد بوسه بر نعال محمّد شمس و قمر در زمين حشر نتابد * نور نتابد مگر جمال محمّد سعدى اگر عاشقى كنى و جوانى * عشق محمّد بس است و آلِ محمّد « 1 » * * * كريم السجايا ، جميل الشِيَم * نبىِّ البَرايا شفيعُ الأُمم امام رسُل پيشواى سبيل * امين خدا ، مهبطِ جبرئيل شفيعُ الورى ، خواجهء بعث و نشر * امامُ الهدى ، صدر ديوان حشر كليمى كه چرخ فلك طور اوست * همه نورها پرتو نور اوست شفيعٌ مطاع نبىٌ كريم * قسيمٌ جسيمٌ نسيمٌ وسيم يتيمى كه ناكرده قرآن درست * كتبخانه چند ملت بشست خدايا به حق بنى فاطمه * كه بر قولم ايمان كنم خاتمه اگر دعوتم رد كنى ور قبول * من و دست و دامانِ آلِ رسول « 2 »

--> ( 1 ) - كليات سعدى : 714 . ( 2 ) - كليات سعدى : 203 .