در ( تكوين 26 : 1 و 17 : 20 و 21 : 17 ) مىفرمايد : اسماعيل يعنى مسموع از خدا . يعنى اعطاء اين فرزند به ابراهيم در حقيقت استماع و استجابت دعاى ابراهيم عليه السلام بوده است . چنان كه از پيمبر اسلام صلى الله عليه و آله نيز منقول است كه فرمود : أَنا دَعوَة أَبى إِبرَاهيمَ « 1 » . من خواستهء پدرم ابراهيم مىباشم . تورات و انجيل و همهء پيامبران نه تنها از آمدن پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و نزول قرآن بر وى خبر داده‌اند بلكه از وصى بلا فصل او اميرالمؤمنين عليه السلام خبر داده‌اند و اوصاف او را بيان داشته و به صراحت و كنايه و بشارت و اشارت از اهل بيت عليهم السلام سخن گفته‌اند و حتى انبياى الهى بر مصائب حضرت امام حسين عليه السلام كه خامس اهل بيت عليهم السلام است با دلى پر از اندوه و حزن گريسته‌اند « 2 » . واقعه‌اى بسيار مهم نصر بن مزاحم در كتاب وقعة صفين « 3 » - كه از قديمىترين كتاب‌هاى اسلامى است و نزديك به عصر امامان نوشته شده - از حبّه عرنى كه از اصحاب و ياران اميرالمؤمنين عليه السلام است روايت مىكند :

--> ( 1 ) - المناقب : 1 / 232 ؛ الفقيه : 4 / 368 ؛ بحار الأنوار : 25 / 200 ، باب 6 ، حديث 12 . ( 2 ) - احقاق الحق جلد حسنين . ( 3 ) - اين كتاب با عنوان « پيكار صفين » با ترجمه پرويز اتابكى به فارسى برگردان شده است .