بِآياتِنا . . . » « 1 » . پس [ هنگام نزول عذاب ] او و كسانى را كه همراهش بودند به رحمتى از سوى خود نجات داديم و بنياد آنان كه آيات ما را تكذيب كردند و مؤمن نبودند ، بركنديم . . . 10 - قرآن حكيم ، سعهء وجودى و شرح صدر و گستردگى باطن و روح را كه مايهء تجلّى فيوضات الهى در انسان است ، رحمت خدا مىداند : « فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَيْناهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً » « 2 » . پس بنده‌اى از بندگان ما را يافتند كه او را از نزد خود رحمتى داده و از پيشگاه خود دانشى ويژه به او آموخته بوديم . 11 - قرآن مجيد ، وجود مقدس پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را رحمت بر همهء جهانيان مىداند ، « وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ » « 3 » . و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم . 12 - قرآن كريم ، زنده شدن زمين پس از مردگىاش به وسيلهء نسيم بهار كه سبب روييده شدن انواع گياهان ، و نباتات و پديد شدن گل‌هاى گوناگون و به حركت آمدن درختان و سبزى و خرّمى دنياست را از آثار رحمت خدا به شمار آورده است ، « فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ ذلِكَ

--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 72 . ( 2 ) - كهف ( 18 ) : 65 . ( 3 ) - انبياء ( 21 ) : 107 .