ولى به شرط آن و شروطش و ولايت و محبت من از شروط آن است . بنابراين اگر كسى ولايت و محبت اهل بيت عليهم السلام را نداشت ، در حقيقت اخلاص را همراه توحيد نكرده و اين توحيد رفته رفته از باطنش رخت برمىبندد و بىترديد در آخرت بدون توحيد محشور مىشود . رضايت خدا در رضايت اهل بيت عليهم السلام اگر كسى در مرحلهء توحيد و اخلاص به مقام ولايت اللّهى رسيد و ولى اللّه شد در حقيقت مظهر « هو الولى » شده ، در همهء شؤون موحّد كامل مىشود و احترام به او و اوامرش ، احترام به خداى سبحان خواهد بود ، « إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ . . . » « 1 » . به يقين كسانى كه با تو بيعت مىكنند ، جز اين نيست كه با خدا بيعت مىكنند . . . و همه مسؤول و موظف هستند نسبت به او مطيع باشند . اوست كه مىتواند از مقام ميانجىبردن و شفاعت برخوردار باشد چون به حدّى رسيده كه رضاى او رضاى خدا و رضاى خدا رضاى اوست . خداى سبحان به رضاى پيامبر و اهل بيتش بسيار اهميت مىدهد تا جايى كه در قرآن مىفرمايد : « . . . فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها . . . » « 2 » . . . . پس يقيناً تو را به سوى قبله‌اى كه آن را بپسندى برمى گردانيم . . . چون رضاى پيامبر و اهل بيت ، رضاى خداست و مضمون و مفهوم واقعى

--> ( 1 ) - فتح ( 48 ) : 10 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 144 .