حضرت سيد الشهداء عليه السلام فرمود : إنَّ اللّهَ اصْطَفى مُحَمَّداً عَلى خَلْقِهِ ، وَأكْرَمَهُ بِنُبُوَّتِهِ ، وَاخْتارَهُ لِرِسالَتِهِ ، ثُمَّ قَبَضَهُ اللّهُ إلَيْهِ وَقَدْ نَصَحَ لِعِبادِهِ ، وَبَلَّغَ ما أَرْسِلَ بِهِ ، وَكُنَّا أهْلَهُ وَأوْلياءَهُ وَأوْصياءَهُ وَوَرَثَتَهُ ، وَأَحَقَ النّاسِ بِمَقامِهِ فى الناسِ ، فَاسْتَأثَرَ عَلينا قَوْمُنا بِذلِكَ فَرَضِيْنا ، وَكَرِهْنا الفُرقَةَ ، وَأجبنا العافِيَةَ وَنَحْنُ نَعْلَمُ أنّا أحَقُّ بِذلِكَ الحَقِّ المُسْتَحَقِّ عَلَينا مِمَّنْ تَولّاه « 1 » . خدا محمّد را براى خلق خود انتخاب كرد و با پيامبرى گرامىاش داشت و او را براى رسالت خود برگزيد ، آنگاه خدا او را در حالى نزد خود برد كه آن وجود ملكوتى و روحانى براى بندگان خدا خير خواسته بود و آنچه را كه به آن فرستاده شده بود ابلاغ كرده بود . ما خاندان ، ياوران ، اوصيا ، وارثان و شايسته‌ترين مردم براى دست يافتن به مقام او در ميان مردم هستيم ، ولى قوم ما اين منصب را از ما گرفتند و ويژهء خود ساختند ، ما هم به اين حادثهء تلخ تن داديم و از تفرقه متنفر و سلامت همه جانبه را پسنديديم و اين در حالى است كه ما آگاهيم ما به اين حق كه حق ماست سزاوارتر از كسانى هستيم كه آن را به دست گرفته‌اند . در اين روايت ، حضرت امام حسين عليه السلام مقام خلافت و جانشينى و وصايت از پيامبر را حق اهل بيت عليهم السلام مىداند و ديگران را شايسته و سزاوار آن نمىداند ، زيرا ديگران واجد اوصافى نيستند كه آنان را شايستهء اين مقام و سزاوار اين منصب كند .

--> ( 1 ) - تاريخ الطبرى : 5 / 357 .