سَألْتُ أبا عَبْدِاللّهِ عليه السلام عَنْ الصِّراطِ فَقالَ عليه السلام : هُو الطَّريقُ إلى مَعْرِفَةِ اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ . از حضرت امام صادق عليه السلام از معناى صراط پرسيدم ، حضرت فرمود : صراط به معناى راه به سوى شناخت خداى عزّ و جل است . راستى در اين عرصهء پهناور هستى چه راهى براى شناخت واقعى خدا جز اهل بيت عليهم السلام وجود دارد ؟ اگر خدا را به وسيلهء اهل بيت عليهم السلام كه عارف باللّه‌اند ، نشناسيم به وسيلهء چه كسى مىتوان خدا را شناخت ؟ اين اهل بيت عليهم السلام هستند كه با معارف الهى خود ، خدا و قيامت و فقه و اخلاق و حقايق را براى مردم بيان كرده‌اند و اين مردم هستند كه براى شناخت حقيقى حقايق بايد به اهل بيت عليهم السلام رجوع كنند و دين واقعى را از آنان دريافت نمايند و در يك كلمه به وسيلهء آنان به عرصه با عظمت معرفت وارد شوند كه بدون آنان ، زندگى عين تاريكى و دست و پا زدن در جهل و نادانى است . آنگاه امام صادق عليه السلام براى توضيح بيشتر دربارهء صراط به راوى فرموده : وَهُما صِراطانِ : صِراطٌ فِى الدَّنيا ، وَصِراطٌ فِى الآخِرَةِ ، فَأمَّا الصِراطُ فِى الدُّنيا فَهُوَ الإمامُ المُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ ، مَنْ عَرَفَهُ فِى الدُّنيا وَاقْتَدَى بِهُداهْ مَرَّ عَلى الصِراطِ الَّذى هُوَ جِسْرُ جَهَنَّمَ فِى الآخِرَةِ ، وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ فِى الدُّنيا زَلَّتْ قَدَمُهُ عَنِ الصِّراطِ فِى الآخِرَةِ فَتَرْدَى فِى نارِ جَهَنَّمَ « 1 » . صراطى كه از آن سخن گفته مىشود . دو صراط است : صراطى در دنيا و صراطى در آخرت ، اما صراط در دنيا ، امام و پيشوايى است كه

--> ( 1 ) - معانى الأخبار : 32 ، باب معنى الصراط حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 8 / 66 ، باب 22 ، حديث 3 ؛ تفسير الصافى : 1 / 85 .