شيخ حسين انصاريان

145

اهل بيت (ع) عرشيان فرش نشين (فارسى)

را در زندگى خود به منزلهء سر و چشم مىدانستند و جز با عشق و محبت آنان و پيروى از فرهنگ پاكشان لحظه‌اى نمىزيستند و زندگى را بدون آنان جز كورى و نابينايى و گمراهى و حيرانى و فرو افتادن در غرقاب هلاكت نمىدانستند . انتخاب عاشقانه شب عاشورا با آنكه حضرت امام حسين عليه السلام به ياران و اصحابش اعلام كرد : من بيعت خود را از عهدهء شما برداشتم و شما در رها كردن من و رفتن به سوى شهر و ديارتان آزاد هستيد ، وجود همهء آنان يك پارچه پرسش شد كه ما و رفتن ؟ ! با دنيايى عجز و التماس عرضه داشتند كه ما را از رفتن و رها نمودن وجود مباركت معذور دار كه هرگز باز نمىگرديم و از تو دور نمىشويم و از حضرتت جدا نخواهيم شد . با تو پيمان وفا بستيم ما * مهر از غير تو بگسستيم ما از مى عشق تو نوشيدم و بس * ساغر و پيمانه بشكستيم ما از پى درد و بلا و رنج و غم * شكر للّه با تو بنشستيم ما با وجود عشق تو اى مهربان ! * از خود و بيگانگان رستيم ما اين همه شورى كه در دل شد پديد * چون ز جام عشق تو مستيم ما دست شسته از همه بود و نبود * با تو و عشق تو پيوستيم ما « 1 » پاسخ عاشقانه بىترديد اگر آدمى ايشان را از سر صدق و صفا بخواهد و بخواند ، آن

--> ( 1 ) - مؤلف .