كتاب براى آوردنش به كار گرفت نزد خود حاضر ديد گفت : اين از احسان پروردگار من است ! و اما در آخرين آيهء سورهء رعد دربارهء دارندهء همهء دانش كتاب مىخوانيم : « وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ » « 1 » . كافران مىگويند : تو فرستاده [ خدا ] نيستى . بگو : كافى است كه خدا [ با آيات محكم و استوار قرآنش ] و كسى [ چون اميرالمؤمنين على بن ابىطالب ] كه دانش كتاب نزد اوست ، ميان من و شما [ نسبت به پيامبرىام ] گواه باشند . در آيهء شريفهء سورهء نمل ميان كلمهء « علم » و « كتاب » ، حرف « مِن » كه دلالت بر بعضيت ( پاره‌اى از چيزى ) دارد ، فاصله شده است ، تركيب جمله نشان مىدهد كه بارگاه نشين سليمان بخشى از دانش كتاب را مىدانسته ، ولى در آيهء 43 سورهء رعد ميان كلمهء « علم » و « كتاب » چيزى فاصله نشده است . اضافهء علم به كتاب نشان دهندهء اين است كه مصداق اين آيهء شريفه ، همهء دانش كتاب را دارا بوده است . كسى كه خداى مهربان گواهى او را بر رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله هم سنگ و برابر گواهى خود قرار داده ، بايد با توجه به جملهء « وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ » داناترين فرد امت پس از پيامبر صلى الله عليه و آله باشد و او - چنان كه مفسران بزرگ شيعه با تكيه بر روايات اهل بيت عليهم السلام و مفسران بزرگ اهل سنت با تكيه بر راويان احاديث خود و نيز با تكيه بر انصافشان گفته‌اند - كسى جز اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام كه در آن زمان كمتر از بيست سال داشت نيست !

--> ( 1 ) - رعد ( 13 ) : 43 .