مصرع اول‌سراينده‌صفحه كسى كه بندهء عشق است جاه را چه‌كند صفاى اصفهانى ج 2 / 316 كسى كه روى تو ديدست حال من داند سعدى ج 7 / 135 كعبه يك سنگ نشانى است كه ره گم نشود - ج 7 / 171 كى باشد كى لباس هستى شده شق ابوسعيد ابوالخير ج 2 / 250 كيست انسان آن كه انسش با خداست - ج 9 / 69 گداى حضرت او باش و پادشاهى كن عماد فقيه كرمانى ج 9 / 262 گذارى كن زكاف كنج كونين شبسترى ج 2 / 17 گر آسايشى خواهى از روزگار امير خسرو دهلوى ج 10 / 235 گر آنان را زمان وصل محبوب الهى قمشه‌اى ج 1 / 85 گر از اين چاه طبيعت كه جهان من و توست شهريار ج 6 / 306 گر اين بود عمرى كه از دست ما شد الهى قمشه‌اى ج 3 / 298 گر بشكند سيمرغ جانم دام تن را الهى قمشه‌اى ج 5 / 195 گر بيابى اين چنين صاحبدلى - ج 7 / 260 گر پسندى غير او يارى الهى نيستى الهى قمشه‌اى ج 6 / 66 گر تو خلوت خانهء توحيد را محرم شوى عطار نيشابورى ج 11 / 371 گر در دل تو گل گذرد گل باشى - ج 2 / 250 گر رسد دست مرا در سر گيسوى تو باز - ج 8 / 347 گر زشمعت چراغى افروزيم فخرالدين عراقى ج 7 / 123 گر زغلاميش نشانت دهند فروغى ج 5 / 23 گر عشق رفيق راه من گردد صفا اصفهانى ج 8 / 161 گرفتم ملك جان الحمد للّه فيض كاشانى ج 1 / 359 گر كسى يابد در اين كو خانه‌اى عطار نيشابورى ج 10 / 303 گر كُشى و گر بخشى هرچه مىكنى خوب است فيض كاشانى ج 2 / 65