مصرع اول‌سراينده‌صفحه چو بنشيند به خلوت يار با يار عطار نيشابورى ج 7 / 259 چو خو كردى به تنها بودن اى دوست - ج 7 / 259 چو دزدى با چراغ آيد سنايى غزنوى ج 2 / 310 چو دور از خلق گردد در تفرّد الهى قمشه‌اى ج 1 / 92 چو روز آيد زدانش هوشيارند الهى قمشه‌اى ج 1 / 87 چون آينهء حسنت جانا دل ما كردى الهى قمشه‌اى ج 12 / 35 چون جوان خاركن اين را شنيد احمد نراقى ج 5 / 130 چون حسن عاقبت نه به رندى و زاهدى است حافظ ج 12 / 261 چون خلافت رشته از قرآن گسيخت اقبال ج 3 / 199 چون در حريم قدس عزت پا نهادى الهى قمشه‌اى ج 7 / 190 چون در منى رفتى زخودبينى حذر كن الهى قمشه‌اى ج 7 / 191 چون در وطن باز آمدى اى جان هشيار الهى ج 11 / 17 چون در وطن بازآمدى اى جان هوشيار الهى قمشه‌اى ج 7 / 194 چون سكندر را مسخّر شد جهان عطار نيشابورى ج 12 / 209 چون شد كه در اين غمكده يك هم نفسى نيست ابوالحسن جلوه ج 9 / 141 چون شمع نيمه جان به هواى تو سوختيم رهى معيرى ج 4 / 299 چون غسل كردى تن به آب توبه شستى الهى قمشه‌اى ج 7 / 190 چون قدم در بارگاه شه نهاد احمد نراقى ج 5 / 132 چون مردمك ديدهء ما گوشه‌نشين شو شاه نعمت‌اللَّه ولى ج 7 / 260 چه خوش است يكشب بكشى هوا را الهى ج 8 / 247 چه شود كه اى شه لافتى نظرى به جانب ما كنى وفايى ج 11 / 287 چه كارستان كه دارى اندرين دل مولوى ج 12 / 112 چيست دين برخاستن از روى خاك اقبال لاهورى ج 6 / 230