وسيلهء آن در راه اسلام و پيش برد اهداف رسالت ، رشادت‌ها به خرج داد . مىگويند بهترين دفاع كنندگان از اسلام چهار نفر بودند : على بن ابى طالب ، زبير بن العوام ، ابودجانه انصارى ، سلمان فارسى . زبير يكى از چند نفرى بود كه بعد از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله ، دعوت اميرمؤمنان عليه السلام را براى دفاع از حق ، بدون قيد و شرط قبول كرد . زبير از چهار نفرى بود كه على عليه السلام پس از وفات نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله در دفاع از حق نفر پنجمى براى آن نيافت ، سه نفر ديگر سلمان و ابوذر و مقداد بودند . زبير در روز شورا ، حق خود را به امام على عليه السلام واگذار كرد و خودش هم مصمّم بود با امام بيعت كند . وى از افرادى بود كه دختر پيامبر بزرگ اسلام عليها السلام وصيت كرد ، بايد از افرادى باشد كه در مراسم تشييع من شركت كند ! على عليه السلام در نامه‌اى به اصحابش نوشت : زبير يكى از شجاع‌ترين افراد امّت است . اما با آن همه كرامت وفضيلت ، با آن همه شجاعت و رشادت زحماتى كه در راه اسلام و خاندان پيامبر كشيد ، در پايان كار دچار جاه‌طلبى شد و اين مسئله او را از مدار حق خارج كرد و به دشمنى با بهترين خلق خدا واداشت . او عاقبت با فريب معاويه و تشويق عايشه به گمراه كردن مردم بصره و ساير شهرها برخاست و چندين هزار نفر را عليه اميرمؤمنان عليه السلام كه مىرفت فرهنگ اصيل اسلام را پس از مدّت‌ها به مسير اصلى برگرداند ، تحريك كرد و مدّتى آن امام بزرگوار را در ميدان جنگ « جمل » به دفع دشمن گرفتار و پس از آن دچار جنگ صفّين و سپس نهروان نمود و آن امام همام آخر در ميدان محراب به شرف شهادت نايل آمد و به آرزوى خود كه اصلاح امت اسلامى بود ، نرسيد . زبير در ميدان جنگ جمل خون هزاران بيگناه را به هدر داد و مزاحمت سختى براى