[ التَّوْبَةُ حَبْلُ اللّهِ وَمَدَدُ عِنايَتِهِ ] حقيقت توبه در اين فصل نورانى و حقيقت ربّانى ، حضرت امام جعفر بن محمّد الصادق عليه السلام به اعظم عبادات و احسن طاعات و معالج كلّيه امراض قلبيه و روحيه و ارتقا دهندهء انسان به مقام كرامت و رسانندهء آدمى از ناسوت به لاهوت و تطهير كنندهء ظاهر و باطن انسان يعنى توبه و بازگشت به جناب احديّت اشاره كرده مىفرمايند : توبه ، ريسمان با عظمت خداست و نصرت و جذابيت و عنايت و لطف حضرت يار است . اين مسئله به اندازه‌اى در خور اهميّت است كه بايد چند جلد جداگانه در توضيح و تفسير آن به رشتهء تحرير كشيده شود ، امّا اين وجيزه كه هنوز ابوابى از آن باقى مانده اقتضاى آن را ندارد ، تنها به دورنمايى از امّهات مسائل توبه در محور آيات شريفهء قرآنيه و روايات ملكوتيّهء اهل بيت طهارت عليهم السلام اشاره مىكند ، باشد كه خداى كريم و دادگر مهربان و خالق رحيم و آفرينندهء محسن ، همه ما را براى دست يافتن به اين مقام اعلى توفيق كرامت فرمايد و از ورطهء خطرناك گناه ، چه گناه باطنى و چه ظاهرى نجات بخشد و ما را به سوى طاعت خالص و قطع رابطهء با هر گناهى رهنمون شود .