شدن امراض روحى و قلبى است . نمىبينى كه آدمى گاهى به عيوب خود جاهل است و به اين علّت به ثنا و ستايش خود برخاسته و پى گير عيب ديگران مىشود و گاهى به عكس است ، پس آدمى در بين عصمت از خطا و خذلان و آلودگى به خطا منقلب الاحوال است ، اگر خداى مهربان پىگيرى عيوب نفسش را به او توفيق داد ، در راه صواب است و در آخرت اهل نجات و اگر نعوذ باللّه در پى خطوات شيطانى و خطرات نفسانى برآيد و در پى اصلاح خود نباشد و به جاسوسى عيوب ديگران برخيزد ، از جمله عاصيان است و در آخرت در معرض عذاب و هلاكت .