سيّم : شفقت كردن است بر همه كس و شفقت كردن آن باشد كه با مردم چيزى گويند و چيزى كنند كه مردم چون به آن كار كنند در دنيا و آخرت سود برند و اهل شفقت نصيحت و ادب كنند و اهل علم نصيحت كنند و اهل قدرت ادب كنند تا مردم از يكديگر ايمن باشند . چهارم : تواضع است با همه‌كس ، مردم را عزيز دارد و به چشم حرمت و عزت در همه‌كس نگاه كند . پنجم : رضا و تسليم و آزادى و فراغت است . ششم : توكّل و صبر است و تحمّل . هفتم : بىطمعى است كه طمع امّ الخبايث است . هشتم : قناعت است كه قناعت و فراغت است كه سالك را بجايى رساند . نهم : آزار نارسانيدن است و راحت رسانيدن به همه‌كس . دهم : تمكين است . اى درويش ! كار ، تمكين و استقامت و ثبات دارد . اين است علامات اهل حقيقت و اين است عمل اهل حقيقت ، هركه دارد مباركش باد ، سالك تا در علم و حكمت به كمال نرسد و سير الى اللّه و سير فى اللّه را تمام نكند اين علامات و اين صفات و اين اخلاق در وى پيدا نيايد . تشنهء خويش كن مده آبم * عاشق خويش كن ببر خوابم تا شب و روز در نماز آيم * اى خيال خوش تو محرابم گر خيال تو در فنا يابم * در زمان سوى مرگ بشتابم رحمتى آر و پادشاهى كن * كاين فراق تو برنمىتابم « 1 » من علاقه داشتم در اين فصل به آيات قرآن مجيد كه در باب تقوا نازل شده اشاره

--> ( 1 ) - مولوى .