عمل اهل طريقت و عمل اهل طريقت ده چيز است : اوّل : طلب خداى . دوّم : طلب داناست كه بىدليل راه نتوان كردن . سيّم : ارادت است به دانا . بايد سالك مريد و محب دانا باشد كه ارادت مركب سالك است ، هرچند كه ارادت قوىتر بود مركب قوىتر باشد . چهارم : فرمان بردن است ، بايد كه سالك مريد و مطيع و فرمانبر دانا باشد و هر كارى كه كند دنيوى يا اخروى به دستور دانا كند . الْوِلايَةُ مَحَبَّةُ اهْلِ الْبَيْتِ وَاتِّباعُهُمْ فِى الدّينِ وَامْتِثالُ اوامِرِهِمْ وَنَواهيهِمْ وَالتَّأَسّى بِهِمْ فِى الْاعْمالِ وَالْاخْلاقِ « 1 » . ارادت به اهل بيت كه دانايان راهند عشق به آنان است و فرمان‌بردن از ايشان در دين و عمل به اوامر و نواهى آن بزرگواران و در اعمال و اخلاق رنگ‌گرفتن از ايشان . پنجم : ترك است ، بايد كه به اشارت دانا ترك فضولات كند . ششم : تقواست ، بايد كه متقى و پرهيزكار باشد و راست كردار و راست گفتار و حلال خوار بود و شريعت را عزيز دارد و به يقين بداند كه هر گشايش كه سالك را پيدا آيد از متابعت پيامبر و آل پيدا آيد . هفتم : كم گفتن است . هشتم : كم خفتن است .

--> ( 1 ) - مجمع البحرين : 1 / 462 .