قوهء مجريه وقتى در لباس تقوا باشد ، با تمام وجود به اجراى قانون در جهت حفظ شؤون انسانى جامعه بر خواهد خواست . قوهء قضائيه وقتى اهل تقوا باشد ، حق احدى از اهالى مملكت پايمال نخواهد شد و امير و رعيّت را در برابر قانون يكسان خواهد دانست . نيروى نظامى و انتظامى زمانى كه در كنار حقيقت تقوا به سر برد ، مملكت و مردم و فرهنگ و دين از خطر اجانب و استعمارگران در امان خواهد ماند . انديشمندان و دانشمندان ، عالمان و فقيهان وقتى با تقوا و با ورع باشند ، حرمت انسان و انسانيّت محفوظ خواهد ماند و جامعه در سايهء آنان جامعه‌اى حكيم و جامعه‌اى رشيد و آگاه خواهد ماند . آن امنيّت و آرامش و صلح و صفا و محبّت و وفا و يگانگى و يكرنگى كه از طريق قرآن و روايات به عنوان اوصاف اهل بهشت شنيده‌ايد ، مىتوان در زندگى همين دنيا به وسيلهء تقواى الهى تحقّق داد كه چون تقوا بر كل جامعه و بر تمام افراد حاكم گردد ، از گناه و معصيت خبرى نخواهد ماند و از طاعت و خير و عبادت و فضيلت چيزى فوت نخواهد شد ، در آن صورت به افسانهء افسار گسيختگى و ديوانگى و قتل و غارت و پايمال شدن حقوق و ظلم و ستم و گناه و معصيت ، حدّاقل در محدودهء جامعهء اسلامى آن هم در داخل مرزهايى كه سايهء لطف تقوا بر سر همگان افتاده ، پايان داده خواهد شد و تمام شؤون حياتش براى تمام ملّت‌ها درس زندگى و رمز پايندگى به حساب خواهد آمد . تقوا در انبيا و امامان معصوم عليهم السلام پيامبران خدا و ائمهء هدى عليهم السلام در عين اين كه در ابتداى نبوت و امامت دچار مصايب سخت و شكنجه‌هاى طاقت فرسا و طوفان‌هاى بنيان‌كن بودند و پس از