[ اتَّقِ اللّهَ وَكُنْ حَيْثُ شِئْتَ وَفى اىِّ قَوْمٍ شِئْتَ فَانَّهُ لا خِلافَ لِاحَدٍ فِى التَّقْوى ، وَالتُّقى مَحْبُوبٌ عِنْدَ كُلِّ فَريقٍ وَفيهِ جِماعُ كُلِّ خَيْرٍ وَرُشْدٍ ] امام صادق عليه السلام در اين فصل به مسئله حق و باطل اشاره دارند ، تقوا را حق ، بدون حدّ و حدود زندگى كردن را باطل مىدانند . بحث مفصّل تقوا و بررسى تمام جوانب آن به خواست حضرت حق در توضيح روايت باب هشتاد و دوم « مصباح الشريعة » خواهد آمد . در اين بخش به توضيح مختصر اين روايت عالى قناعت مىشود و از خداوند بزرگ و پروردگار مهربان با كمال خضوع و خشوع مىخواهم كه همه ما را در راه حق قرار داده و از افتادن در باطل مصون بدارد . حقيقت تقوا طى مطالعات جامع در مسائل الهى به اين نتيجه مىرسيم كه : تقوا حالتى است درونى كه از معرفت به حق و شناخت انبيا و ائمهء قرآن و ادامهء انجام واجبات و ترك محرمات و دنبال كردن حسنات اخلاقى و گريز از آلودگىهاى نفسى به دست مىآيد ، چون اين حالت به دست آيد و در سرزمين وجود آدمى مستقر شود و ريشه بگيرد ، از وجود انسان منبعى از خير و بركت به وجود مىآيد