[ مَنْ لَمْ يَنْسَلِخْ مِنْ هَواجِسِهِ وَلَمْ يَتَخَلَّصْ مِنْ آفاتِ نَفْسِهِ وَشَهَواتِها وَلَمْ يَهْزِمِ الشَّيْطانَ وَلَمْ يَدْخُلْ فى كَنَفِ اللّهِ وَتَوْحيدِهِ وامانِ عِصْمَتِهِ لايَصْلُحُ لِلْامْرِ بِالْمَعْروفِ وَالنَّهْىِ عَنِ الْمُنْكَرِ ] امر به معروف و نهى از منكر امام صادق عليه السلام در اين بخش به دو مسئله بسيار مهم امر به معروف و نهى از منكر كه براى حيات معنوى و تربيتى فرد و خانواده و جامعه به منزلهء روح براى جسم و خورشيد براى موجودات زنده است اشاره دارند . امر به معروف و نهى از منكر در كارگاه با عظمت عقل دو واجب عقلى و در ميدان فقه دو واجب شرعى و در جوّ جامعه دو واجب اجتماعى و انسانى است . اگر امر به معروف و نهى از منكر نمىبود ، امروز از فرهنگ سعادت بخش الهى در روى زمين خبرى نبود . اهل خدا در بعضى از اوقات با اين كه مىدانستند امر به معروف و نهى از منكر براى آنان ضرر مالى و گاهى ضربهء جانى دارد ، ولى به خاطر اهميت اين دو اصل الهى كه به غلط آن را فرع ناميده‌اند خود را در اجراى اين دو حقيقت به هر آب و آتشى مىزدند و از هيچ قدرتى به خود هراس راه نمىداده و نمىترسيدند .