باطنش آلوده و درونش خبيث و قلبش قسى و دلش بىربط به حضرت حق و نفسش آلوده به رذايل و روحش مسخّر شيطان رجيم است . در مسئلهء زبان و ساختمان اين عضو و فضيلت صمت و سكوت در ابتداى جلد هشتم به تفصيل مسائلى بيان شد و در ابتداى اين جلد به خواست حضرت مولا مسائلى در باب سخن و كلام مطرح مىشود كه توجه به آن به سود دنيا و آخرت ماست . راستى ، اگر متكلم در دنياى درونش آراسته به حقايق ايمانى و واقعيت‌هاى ملكوتى و حسنات اخلاقى نباشد ، چگونه مىتواند سخن پاك و كلام پاكيزه و گفتار پسنديده و بيان سودمند داشته باشد ؟ كه همه اين‌ها معلول روشنى درون و پاكى و صفاى باطن است . كلام چه گوهر پر ارزش و چه نعمت عظيم و چه چراغ پر فروغى است كه خداى مهربان از باب لطف و عنايتش به بندگان مرحمت فرموده ، تا هم نيازهاى دنيايى خود را با آن بر طرف كنند و هم به وسيلهء آن دنياى زندگى را از محبت و عشق و سرور و صفا و وفا پر كنند و هم براى برزخ و قيامت خود چراغى روشن‌تر از آفتاب بيفروزند ، ولى هزاران حيف كه اين نعمت الهى در دست بسيارى از مردم تبديل به خط تاريك كفر و ناسپاسى مىشود و به لباس باطل پوشيده گشته وسيلهء نفاق ، كينه ، دشمنى ، بىمهرى ، غضب ، خشم ، دو به هم زنى ، غيبت ، تهمت ، دروغ ، پشت‌هم‌اندازى ، آبروريزى ، جنگ ، خرابى ، آدم‌كشى ، نقشه‌هاى خائنانه و قوانين ظالمانه مىگردد ! ! به فرمودهء قرآن مجيد : [ أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ ] « 1 » .

--> ( 1 ) - ابراهيم ( 14 ) : 28 .