2 - زيادى در كلام . 3 - خوض در باطل گويى . 4 - مراء و مجادله . 5 - گفتار به دشمنى و خصومت . 6 - تصنّع و تكلّف در گفتار و به سجع و قافيه سخن گفتن به نحوى كه مستمع نفهمد ، براى خودنمايى و خودستايى . 7 - فحش و سبّ و بذاء « 1 » . 8 - لعن بىمورد . 9 - غنا و شعر باطل . 10 - مزاح بى جا به نحوى كه دل مردم را بيازارد . 11 - مسخره و استهزا . 12 - افشاى سرّ . 13 - وعدهء دروغ . 14 - كذب . 15 - غيبت . 16 - دو به هم زنى . 17 - گفتار به دورويى و نفاق . 18 - مدح و ذم بىمورد و بى جا . 19 - ورود به امور تخصّصى بدون داشتن تخصّص به خصوص در معارف الهى . 20 - سؤال بى جا و بىمورد .

--> ( 1 ) - بذاء : سخنان زشت و ناپسند ، دشنام .