حق و عذاب سخت خداوند در قيامت كبرى است ! امام عليه السلام مىفرمايد : سخن خود را قبل از اظهار در ترازوى عقل بسنج كه منظور حضرت از عقل در اين روايت در درجهء اوّل قرآن مجيد است كه جلوه‌اى از عقل بىنهايت در بىنهايت است و در درجهء بعد عقل انبيا به خصوص نبى اسلام صلى الله عليه و آله و عقل ائمهء طاهرين عليهم السلام است كه اين عقول به حقيقت عقول فعاله و عقول كليّه و عقول معصوم از خطايند و قابل مقايسه و نسبت‌گيرى با عقول جزئيه كه از درك بعضى از ضروريات نيز عاجزند نيست . اوصاف قول در قرآن بادقت در كتاب خدا اين منبع فيض بىنهايت به اين نتيجه مىرسيم كه وقتى سخن با ترازوى قرآن سنجيده مىشود ، جز يازده گونه سخن كه مورد رضايت حق است و اظهارش داراى سود دنيايى و آخرتى است سخن و كلام با ارزشى در دنياى بيان و فضاى كلام باقى نمىماند هرگاه يكى از اوصاف يازده‌گانه‌اى كه قرآن براى سنجش بيان مىدارد در كلام انسان باشد آن كلام قابل گفتن و اظهار كردن است ورنه تكلم به سخن حرام و مورث پليدى روح و آلودگى قلب و تاريكى درون و شر دنيا و آخرت است . اوصافى كه قرآن مجيد براى قول بيان مىدارد كه ترازوى الهى براى سنجش سخن است بدين قرار است : 1 - قول بليغ 2 - قول صدق 3 - قول عدل