خالص و شاگردان مكتب الهى كه جز با حقيقت و واقعيت سر و كار ندارند به بشر نرسيده ، اينان در تمام امور حيات خيرخواه و مصلحت انديش ، براى انسان بودند و حق گويى آنان نشان مىدهد كه هر نفع واقعى را براى دنيا و آخرت بشر خواسته و به هيچ ضررى در دو صحنهء حيات دنيا و آخرت براى بشر علاقه نداشتند . در اينجا لازم است به قسمتى از گفته‌هاى بر حق حضرت حق و انبياى الهى و ائمه طاهرين عليهم السلام و اولياى خالص الهى اشاره شود ، سپس به ارزش حق‌پذير و دلى كه در برابر حق هموار و تسليم است توجّه گردد . سخن حق در كلام حق كفر به طاغوت خداى مهربان در قرآن عظيم راه رشد و هدايت را براى همه روشن نموده‌است . راه رشد راه خداست ، چون حضرت او عاشق انسان است و از باب عشق و محبت مىخواهد انسان به تمام كمالات آراسته شده و از رذايل پيراسته گردد ، خداوند علاقه دارد انسان با تمام هستى و وجودش به سعادت دنيا و آخرت راه يابد و از شرّ و خزى دنيا و آخرت در امان بماند ، ساختمان و سازمان عقل به صورتى است كه چون راه رشد را يافت به قبول آن تن مىدهد و از راه ضلالت روى برگردانده تنفر پيدا مىكند ، اين انسان است كه بايد اراده خويش را به زلف عقل گره بزند ، تا به آنچه خداوند مىخواهد برسد و به تعبير ديگر ، اين انسان است كه بايد نيروى كار و عمل و فعاليت و كوشش خويش را در چهار چوب راه رشد قرار دهد ، تا به سلامت دنيا و آخرت دست يابد . آرى ، هر كس به عروة الوثقاى حق كه همان قرآن و نبوت و امامت است و تا ابد هم‌گسستنى نيست چنگ بزند در ميدان حيات برندهء تمام واقعيت‌ها و نفى كنندهء تمام شرور شده است .