بدون تهذيب نفس و پاكى دل ، به دست آوردن عنايات الهيه از محالات است . طريق تصفيهء وجود و تجليهء روح قرآن مجيد ، كتاب هدايت است و روايات ائمه معصومين عليهم السلام شرح آن و عالمان و عاملان واقعى به كتاب و سنت ، راهبران انسان‌ها به سوى حق هستند كه مىفرمايند : بدان كه روح انسانى از عالم امر است و به حضرت عزّت اختصاص قربتى دارد كه هيچ موجودى ندارد . و عالم امر عبارت از عالمى است كه مقدار و كمّيّت و قسمت و مساحت نپذيرد و اسم امر بر اين عالم از جهت آن است كه به اشارهء « كن » ظاهر شد بىتوقف زمانى و بىواسطهء ماده . اگر چه عالم خلق هم به اشاره پديد آمد ، اما بواسطهء مواد و امتداد ايام كه : [ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ] « 1 » . اوست كه آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد . در اين اشاره كه مىفرمايد : [ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي ] « 2 » . بگو : روح از امر پروردگار من است . از منشأ خطاب « كن » برخاسته . ولى ماده و هيولاى حيات از صفت هوالحى يافته ، قائم به صفت قيومى گشته

--> ( 1 ) - حديد ( 57 ) : 4 . ( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 85 .