غرور معصيت كاران از جمله موارد غرور و عجب ، غرور معصيت‌كاران از اهل ايمان است كه از بدترين موارد غرور و بلكه علّت افتادن به هلاكت ابدى و عذاب سرمدى است . اينان آلوده به انواع گناه و معصيتند و علّت دچار بودنشان به معصيت و آلودگى ، اشتباهى است كه نسبت به كرم و لطف خدا دارند و بر اثر اين خطا و اشتباه ، معصيت كرده و به خطا و گناه آلوده مىشوند و دامن عفت و عصمت و روح اصالت و كرامت را از دست داده و مىگويند : خدا كريم است ، به عفوش اميدواريم ، كرمش عميم و لطفش قديم است ، معصيت ما كجا و درياى رحمت و لطف و كرم او ، ما موحد و مؤمنيم و اميدواريم به سبب اين ايمان اهل نجات باشيم ! ! اينان در حقيقت به كرم حق مغرور شده ، غرورى كه خداوند اجازه نمىدهد كسى به آن آلوده شود ؛ زيرا آلودگى به اين حال علّت افتادن در هر نوع گناهى است . قرآن مجيد در اين زمينه مىفرمايد : [ أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ * أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ * أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ ] « 1 » . آيا اهل شهرها ايمنند از اين كه هنگام شب ، عذاب ما در حالى كه خوابند بر آنان درآيد ؟ ! * آيا اهل شهرها ايمنند از اين كه هنگام روز ، عذاب ما در حالى كه سرگرم [ امور دنيايى ] اند بر آنان در آيد ؟ ! * آيا از عذاب و انتقام خدا ايمنند در حالى كه جز گروه زيانكاران خود را از عذاب و انتقام خدا ايمن نمىدانند ؟ !

--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 97 - 99 .