زبان در آيينهء دانش كتاب‌هاى توضيح دهندهء اوضاع اعجاب‌انگيز بدن كه محصول تحقيقات و زحمات بسيارى از دانشمندان تاريخ و به خصوص روزگار فعلى است ، دربارهء زبان و اهميت اين عضو در ارتباط با مسئلهء چشايى ، خوردن غذا ، گويايى ، مسائلى را يادآورى مىكنند كه انسان با توجه به آن مسائل به عظمت دستگاه آفرينش پى برده و با تمام وجود ، خود را براى تواضع و خضوع در برابر صاحب خلقت و به وجود آورندهء هستى ، آماده مىكند و روى گردانى از آن پيشگاه مبارك را ، كمال بىانصافى و عين ظلم مىداند . از جمله وظايف مهم زبان ، حسّ چشايى آن است كه اگر نبود ، موجود زنده از درك انواع مزه‌ها محروم بود . گيرنده‌هاى حس چشايى ، جوانه‌هاى چشايى هستند كه بر روى زبان ، كام ، ستون‌هاى قدامى حلق و اپيگلوت قرار گرفته‌اند . جوانه‌هاى چشايى شامل سلول‌هاى نگاهدارنده و سلول‌هاى عصبى پوششى هستند كه مانند يك پياز بر هم منطبقند ، هر جوانه يك فرورفتگى يا حفرهء مركزى موسوم به منفذ چشايى دارد . رشته‌هاى عصبى وارد انتهاى عمقى جوانه شده و در مجاورت سلول‌هاى چشايى نور و اپيتليال ختم مىشوند . ممكن است تعداد زيادى گيرنده در يك پاپى وجود داشته باشد ، محلول‌ها وارد منفذ مىشوند تا گيرنده‌ها را تحريك كرده و امواج عصبى توليد كنند . چهار طعم اصلى وجود دارند :