محامد اخلاقى است . انسانِ قانع ، آرام است و آرامش ساز ، قانع مؤدب است و آداب ساز ، قانع نورانى است و نور دهنده ، قانع راحت است و راحت بخش . انسانِ قانع از خطر بسيارى از گناهان محفوظ است و به بسيارى از حقايق متصل است و به اين خاطر محسن است و محسن بنا به فرمودهء قرآن محبوب خداست . قانع ، در حقيقت مالك همه چيز است ، به اين خاطر نه طمع به چيزى دارد ، نه براى به دست آوردن چيزى كه حق او نيست حرص مىزند ، وقتى محصول قناعت اين واقعيت‌ها باشد ، چرا قانع از همهء مردم دنيا راحت‌تر نباشد ؟ ! عالم ، سفرهء گسترده‌اى است كه خداوند مهربان را در كنار اين سفره ، ميلياردها مهمان است و هر مهمانى نسبت به مقدار نيازش در اين سفره حقى دارد ، چه رسد به ديگرى كه دست حرص و طمع به چيزى كه حق ديگرى است و هيچ ارتباطى به او ندارد دراز كند ، آيا اين دست‌درازى مورث نفاق ، اختلاف ، كينه ، نفرت ، دشمنى ، طمع ، حرص ، حسد ، جنگ ، نزاع ، قتل ، غارت ، خيانت ، جنايت ، درندگى ، پستى ، رذالت ، دنائت ، نامردى نمىگردد ؟ ! بر اساس اين محاسبه بايد گفت : انسانِ قانع چه انسان پاك و چه موجود نمونه‌اى است ؟ به راستى انسانِ قانع ، آدم است و آدم ، شريف‌ترين و با فضيلت‌ترين موجود روى زمين و برتر از ساير موجودات جهان است . انسانِ قانع ، منوّر به نور انسانيّت ، مؤدب به آداب ملكوت و مشرف به تشريف آدميّت و سلامت نفس است . اگر همه قانع بودند ، خونى ريخته نمىشد ، مالى به غارت و يغما نمىرفت ، به ناموس كسى تجاوز نمىشد ، مسأله‌اى به نام غصب و ظلم پيش نمىآمد ، دادگسترىها و دادگاه‌ها به تعطيلى كشيده مىشد ، مملكت