[ فَلَيْسَ أحَدٌ أخْسَرَ وَأذَلَّ وَأنْزَلَ مِمَّنْ لا يُصَدِّقُ رَبَّهُ فيما ضَمِنَ لَهُ وَتَكَفَّلَ بِهِ مِنْ قَبْلِ أنْ خَلَقَهُ وَهُوَ مَعَ ذلِكَ يَعْتَمِدُ عَلى قُوَّتِهِ وَتَدْبيرِهِ وَجُهْدِهِ وَيَتَعَدّى حُدُودَ رَبِّهِ بِأسْبابٍ قَدْ أغْناهُ اللّهُ تَعالى عَنْها ] كسى زيانكارتر و خوارتر و پست‌تر از آن شخصى نيست كه ، ضمانت پروردگارش را در باب روزى ، آن هم ضمانتى كه قبل از خلقت انسان ، براى روزيش تا دقيقهء آخر حيات تجلّى كرده تصديق نكند ، در حالى كه در اين زمينه آيات فراوانى در قرآن مجيد و مسائل مهمى در گفتار انبيا و امامان و اوليا آمده : چه بدبخت است كه بعد از اين همه حقايق ، قوّت و تدبير و كوشش خود را معتبر در ادامهء حيات دانسته و براى اين اوصاف استقلال قائل باشد و از حدود الهى تجاوز نموده و از حضرت ربّ العزّه كه همهء نيروها به دست اوست ، دست كشيده به خود و علل و اسباب ظاهرى تكيه كند ، اسباب و عللى كه خداوند قادر از آن‌ها بىنياز است و خود حضرت او مسبّب الاسباب و على كلّ شىء قدير است . علل راحتى در دنيا بنابراين علل راحتى در دنيا به نحوى كه حديث بيان مىكند بدين قرار است : 1 - خاموشى و كم سخن گفتن .