شيخ حسين انصاريان
14
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى)
غشاى لامى زبانى تيغهء ليفى است كه عرضاً در ضخامت قسمت خلفى زبان قرار گرفته است . اين تيغه روى كنار فوقانى تنهء استخوان لامى « در فاصلهء بين شاخهاى كوچك » چسبيده و سپس به طرف بالا و كمى به جلو متوجه شده و در ضخامت زبان قرار مىگيرد ، طول اين غشا در خط وسط ، تقريباً يك سانتى متر است . غشاى ميانى يا غشاى زبانى تيغهء ليفى است كه در خط وسط و در سطح سهمى ، عمود بر غشاى لامى زبان قرار دارد . اين تيغه بين دو عضلهء زنخى زبانى واقع است و به شكل داس كوچكى است كه قاعدهء آن در روى وسط سطح قدامى غشاى لامى زبانى و روى كنار فوقانى استخوان لامى چسبيده است . رأس آن تقريباً در حدود نوك زبان ، بين عضلات مختلفهء اين عضو قرار دارد ، كنار فوقانيش محدب و به موازات سطح فوقانى زبان مىباشد و از آن بيش از سه الى چهار ميلى متر فاصله ندارد ، كنار تحتانيش مقعر و مجاور الياف عضلهء زنخى لامى است . عضلات زبان زبان داراى هفت عضله است ، يكى از آنها كه به نام زبان فوقانى است فرد و بقيه زوج و هشت جفت مىباشند . به استثناى عضلات عرضى زبان كه كاملًا در داخل اين عضو هستند ، ساير