زبان را به غضروف مكبى متصل نموده و به چين‌هاى زبانى مكبى ميانى و طرفى موسومند ، بين چين‌هاى طرفى دو فرورفتگى است به نام حفره‌هاى زبانى مكبى . سطح تحتانى زبان وسعت آن از سطح فوقانى كمتر و متوجه به كف دهان مىباشد ، اين سطح توسط مخاط پوشيده شده و در روى آن قسمت‌هاى زير ديده مىشود : 1 - در وسط آن چين مخاطى برجسته‌اى است كه از جلو به عقب كشيده شده و مهار زبان ناميده مىشود . 2 - در جلو و در امتداد مهار ، شيار نسبتاً عميق قدامى خلفى وجود دارد كه تقريباً تا نوك زبان ادامه پيدا مىكند . 3 - انتهاى خلفى مهار ، به برآمدگيى ختم مىگردد كه در روى آن دو سوراخ مشاهده مىشود كه منافذ مجارى وارتون مىباشند . 4 - در طرفين مهار دو برآمدگى است كه مربوط به وجود غدد زير زبانى بوده و در روى هر يك ، سوراخ‌هاى متعددى وجود دارد كه منافذ مجارى مترشحهء اين غدد مىباشند . 5 - بالاخره اوردهء نوك زبان كه يكى در طرف راست و ديگرى در طرف چپ خط وسط از جلو به عقب كشيده شده و باعث برآمدگى مخاط سطح تحتانى زبان مىگردند . كناره‌ها گرد و مجاور دندان‌ها مىباشند و هر قدر از عقب به جلو نزديك‌تر مىشويم نازك‌تر مىگردند .