راستى ، چگونه ممكن است انسان غرق در امور غير الهى باشد و در اين صورت به فيوضات عالى ربانى و اسرار ملكوتى برسد ؟ ! گروهى از مردم براى رسيدن به حقايق ربانى و اسرار پشت پرده ، دست از شهر و ديار مىكشيدند و از شؤون مادى و زر و زيور دنيا روى برگردانده و از خلق عالم كناره‌گيرى مىكردند و به شكاف كوه‌ها و تاريكى غارها پناه برده و در حصار رهبانيت قرار مىگرفتند ، تا بهتر بتوانند با حضرت يار انس گرفته و از معنويات بهره‌مند شوند . ولى اسلام عزيز راه آنان را غلط دانست و براى بدست آوردن حقايق آسمانى ، تكيه بر رهبانيت را ممنوع اعلام كرد و براى اين كه عاشقان اسرار و معارف به اهداف خود برسند ، براى آنان برنامه‌هايى بس عالى و اعمالى بس نيكو قرار داد و به آنان وعدهء حتمى فرمود كه اگر از اين طرق حركت كنند به خواسته‌هاى معنوى خود خواهند رسيد و هر كس كه از اين دستورها پيروى كرد به حقايقى كه بايد برسد رسيد . در مسئلهء رهبانيت و سير و سفر روحى و پختگى در راه سلوك از رسول اسلام صلى الله عليه و آله سؤال مىكنند كه : آيا آيين شما هم به آن دعوت مىكند ؟ مىفرمايد : رهبانيت در دين من ، براى دست يافتن به فيوضات ربانى ، حج خانهء حق و جهاد است . آرى ، براى سير در هر دو مسئله بايد از ديار و شهر و خانه و زن و فرزند دور شد و مدتى از آنان عزلت گزيد و بايد در هر دو سفر چشم از زينت و زيور دنيا و آرايش مادى پوشيد ، در صورت سير در اين دو سفر است كه انسان عادى تبديل به سلمان ، مقداد ، عمار ، بلال ، ميثم ، حجر بن عدى و . . . شخصيت‌هاى ديگر مىشود كه هم خود به منافع عالى معنوى مىرسد و هم ديگران را به عالىترين منافع معنوى مىرساند .